![](https://animalsoul.academy/wp-content/uploads/acht-seconde-knuffel.jpg)
Herken je dat, dat je door iemands woorden, geur of ziel wordt meegezogen en dat je dan helemaal confuus raakt? Dat je niet begrijpt dat iemand je zo kan raken? Dat je niet begrijpt dat er iets gebeurt wat jouw wereld compleet op z’n kop zet. Dit kan niet, dat mag niet, het is niet van deze tijd… Nou, ik kan je vertellen dit kan wel! Zo had ik afgelopen week zo’n ontmoeting.
Something new
Ik heb vanochtend vroeg heerlijk met zonsopgang op mijn paard Farruco gereden. Ik voelde de kracht van mijn paard onder me en werd door hem gedragen. Ik rijd vervuld terug naar huis en parkeer mijn auto op mijn parking terwijl de klanken Something new van Octave Lissner nog luid vanuit de boxen resoneren. Bij aankomst word ik begroet door mijn poolman. Ik kijk in zijn ogen en word volledig aangetrokken door zijn blik.
Even voor jouw informatie: deze man komt uit een Coca Cola reclame en is minimaal 27 jaar jonger dan ik. Hij draagt een cap, heeft lang haar en straalt van oor tot oor om mij te zien. Ik straal minimaal tien keer harder terug.
Een knuffel van minimaal acht seconden
We omhelzen elkaar, zoals we bij iedere ontmoeting doen, maar deze ontmoeting is anders. De knuffel duurt minimaal acht seconden. Ik fluister in zijn oor dat een knuffel minmaal acht seconden mag duren om een geluksstofje in je lichaam aan te maken. Ik voel geen weerstand, alleen maar puurheid. En alle liefdevolle energie die hij me geeft, geef ik terug. Zo staan we daar ineen gestrengeld en voelen we onze zielen samensmelten. Deze keer lijkt het alsof ik een bepaalde herkenning voel, en een liefde die boven alles uitstijgt. Dit is gegarandeerd een zielenmaatje uit andere tijden.
Er staat nog een man!
Tot mijn blijde verrassing komt zijn stagiaire van 1.94 meter uit een klein zwembadhok aangelopen. Ook deze leuke poolman geef ik een acht seconden een knuffel. Of het er ook negen mogen zijn, vraagt hij nog. Ik lach en zeg: “ja hoor, het mogen er ook tien of meer zijn.” De glimlach gaat niet meer van mijn gezicht. Goh, wat heb ik toch weer aangetrokken na mijn besluit van een paar weken geleden.
Ik glunder nog na
Na deze omhelzingen besef ik hoe fijn het is om liefdevolle mensen om me heen te hebben. Ik glunder nog even na en loop de trap op naar boven om een kopje koffie voor ze te zetten. We kletsen wat, maar ik voel al snel dat mijn hoofd het weer overneemt en dat we overgaan op praktische en dagelijkse dingen. De een loopt met zijn tasje de tuin in om wat citroenen van de bomen te plukken voor zijn dagelijkse vitamine C. Ik stel de ander nog een vraag over de werking van mijn muziek en ook dit probleem is opgelost. Maar helaas, ze moeten weer door naar een volgende klant. Ze rijden weg en ik zwaai ze uit en loop uren lang met een glimlach rond.
Die grootse liefde
Het is of de duvel ermee speelt. In zowel mijn klantencontacten de afgelopen week als met mijn nieuwe mindset om niet meer alleen te willen zijn, komen er aparte dingen op mijn pad. Ik word op allerlei manieren uitgedaagd om niet in concepten te denken. Dat liefde niet alleen gevonden kan worden als je in dezelfde leeftijdscategorie kijkt, of dat het perse hetero moet zijn of dat het je type moet zijn. Dat het juist die grootse liefde is die alles overstijgt. De liefde die zo warm en intens aanvoelt en die het verliefd zijn overstijgt.
De universele energie
Ik ben echt een vrouw die haar hart op haar tong heeft, zoveel wil delen, maar me in de hoeveelheid informatie verlies of verdwaal. Om eerlijk te zijn vind ik de universele energie, de energie waar ik zoveel lichtheid en liefde ervaar, veel makkelijker om in te bewegen. Er zijn geen angsten of onzekerheden. De liefdevolle energie, de gedragenheid en oneindigheid is ook wat ik voel als ik met dieren communiceer. Terwijl aardse energie mij veel meer triggert door bijvoorbeeld: angst, willen vluchten of vastlopen. Mijn hoofd is dan een boosdoener en kan van alles over-analyseren. Zeker als ik in situaties terechtkom die ik nog niet ken of waar ik onzeker over ben.
Onconventioneel blijven voelen en verbinden
Weet je wat nu zo mooi is? Op het moment dat je bepaalde concepten over hoe iets in jouw hoofd moet zijn loslaat, komt er meer flow in de stappen die je zet. Ik vind het mooi om onconventioneel te blijven voelen en me te verbinden. Door mezelf steeds weer kwetsbaar open te stellen en elke dag een betere versie van mezelf te ervaren.
Het geeft nieuwe energie
Durf uiting te geven aan wat je voelt. Het geeft nieuwe energie waardoor er wellicht deuren opengaan die eerder gesloten bleven. De uitkomst is niet relevant, want het kan een hele andere kant opgaan dan je zelf had bedacht. De nieuwe weg is dan soms nog mooier dan je het had bedacht. Zoals het lied dat ik in de auto beluisterde: ‘No one makes me feel the way like the way you do, I can´t help but smile when I’m next to you’. Daar ga ik voor.
Herken je dit soort ontmoetingen? Deel ze gerust via mail.